De Indonesische pers

De oudst bekende Indonesische bladen zijn het
Javaanse blad “Bromartani” (aanzegger),
uitgegeven in 1855 te Soerakarta, de concurrent
“Djoeroemartani” (berichtgever) uit 1864 en het
Javaanse blad “Darmokondo” uit 1903.

Tot aan Wereldoorlog II waren alle Indonesische bladen
in handen van Indonesische uitgevers, journalisten en
drukkers. De in de Indonesische talen uitgegeven bladen
vonden hun lezerskring voornamelijk onder
nationalisten. De inhoud van de bladen bevatte
beschouwingen over politiek, vakbeweging, godsdienst
en voetbalsport.
Indonesische ambtenaren, andere ontwikkelde en meer
opgeleide Indonesiërs bleven de voorkeur geven aan
dagbladen in het Nederlands. De grote massa las in het
geheel niets.
De merendeels door slecht beheer van advertentie- en
abonneegelden geplaagde uitgevers konden nauwelijks
een goede nieuwsgaring onderhouden, zodat zo nu en
dan werd teruggevallen op het nieuws van de vorige dag
uit de Nederlandse bladen.

De Chinese dagbladen stonden onder een Chinese
directie en hoofdredactie en werden uitgegeven door
Chinese vennootschappen met een eigen drukkerij.
Doordat ruim 12% (40.000) van de Chinezen Nederlands
sprak, las en schreef, kwamen Chinese bladen ook uit in
de Nederlandse taal, zoals een studentenblad “De
Chinese onderwijzer” en een Chinees damesblad met
Chinese redactie. De Chinese pers stond loyaal
tegenover het Nederlandse gezag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s