Onderwijs in Indonesië

De Japanse bezetters hebben in Indonesië het onderwijsstelsel veranderd. Zij maakten een einde aan het naast elkaar bestaan van uiteenlopende schooltypen voor verschillende etnische groepen. In plaats daarvan werd de zes klassen tellende basisschool ingevoerd

De basisschool (‘sekolah dasar’) vormt nog steeds de basis van het Indonesische onderwijsstelsel. Het basisonderwijs is in principe verplicht, vrij toegankelijk en gratis. In 1987 werd de leerplicht ingevoerd voor alle kinderen tussen 7 en 12 jaar. In 1989 ging 98% van de leerplichtige kinderen naar het basisonderwijs.
Hierna volgen scholen voor het driejarig lager voortgezet onderwijs ( ‘sekolah lanjutan tahap pertama’) en driejarig hoger voortgezet onderwijs (‘sekolah lanjutan tahap atas’).
De meeste kinderen die naar de middelbare school gaan, bezoeken de algemeen vormende lagere middelbare school (‘sekolah menengab pertama’), te vergelijken met de vroegere Nederlandse MAVO. Leerlingen die nog verder willen leren, kunnen terecht bij de voortgezette middelbare school (‘sekolah menengab atas’ SMA).
Een minpunt in het Indonesische onderwijsstelsel is het geringe aantal lagere scholen voor beroepsonderwijs. Indonesië heeft voor het hoger onderwijs een zeer divers aanbod, dat wel geconcentreerd is op Java. Er zijn veel beroeps- en technische opleidingen, lerarenopleidingen en universiteiten. Er zijn op dit moment 76 staats-universiteiten en bijna 1600 particuliere universiteiten en hogescholen. De kwaliteit van veel particuliere univer-siteiten is echter niet best. Goede particuliere univer-siteiten zijn de protestants-christelijke Satya Wacana Universiteit in Salatiga en de katholieke Parahyangan Universiteit in Bandung.

10 gedachten over “Onderwijs in Indonesië

  1. Als aanvulling : De beste Particuliere Indonesische Universiteiten 2010

    PERGURUAN TINGGI SWASTA TERBAIK NASIONAL 2010

    Universitas Trisakti (USAKTI)
    Universitas Parahyangan (UNPAR)
    Universitas Islam Indonesia (UII)
    Universitas Katolik Atmajaya
    Universitas Bina Nusantara (UBINUS)
    Universitas Kristen Indonesia (UKI)
    Universitas Tarumanegara (UNTAR)
    Universitas Surabaya (UBAYA)
    Universitas Gunadarma
    Universitas Pelita Harapan (UPH)

  2. Ik lees hier dat de UKSW te Salatiga behoort tot de beste (partiuliere) onderwijsinstellingen van Indonesie. Dat wil heel wat zeggen dus. De naam betekent ongeveer”Trouw *satya, setia) aan het woord (wacana) van God”. Het werd op 30 november 1956 opgericht als een Hogeschool voor leraren (Pendidikan, Sejarah, Bahasa Inggris, Hukum, dan Ekonomi), dus nu al 55 jaar geleden.
    Op 5 december 1959 kreeg het de officiele naam Universitas Kristen Satya Wacana met de fakulteiten Ekonomie en Rechten. Op wikipedia kun je nu de huidige stand van zaken lezen.

    Salatiga is een onderwijsstad en het heeft niet voor niets als symbool de god Ganeesha (de wijsheid)

    Mijn vrouw, moslim, heeft zelfs op de SMA Kristen I gezeten, en dat is een Christelijke school, en die gold als (een der) de beste (maar ook de duurste). Christenen zijn vaak beter georganiseerd en krijgen ook vaak makkelijker fondsen los voor hun activiteiten (scholen). Althans dat vertelde men mij.

    Wie geinteresseerd is in het onderwijs in Salatiga (van vlak voor WOII) – ook leuk voor hen die geinteresseerd zijn in het onderwijs in Indie — bezoekt deze pagina:

    http://www.salatiga.nl/tempo-doeloe/onderwijs/index.htm

  3. dit is geen directe reactie; meer een vraag. zijn er ooit artikelen verschenen over het weeshuis van papa steur tijdens de koloniale tijd?

  4. Wij hadden vroeger een leraar op de basisschool hier in Amsterdam Oud-Zuid die ook in de Oost had lesgegeven. Zijn naam was Jan en hij had altijd de mooiste verhalen. Hij zei dat hij een gemixte klas had van kinderen met allemaal verschillende achtergronden, ook Hollanders. Ik vroeg mij altijd af hoe dat kon, omdat naar mijn weten alles sterk naar afkomst en stand verdeeld was. Is er wellicht een bron die ik hiervoor kan naslaan? Ik hoop graag meer te weten te komen….

    https://www.instituutschreuder.nl

    • In de jaren dertig varieerden op de broederschool in Soerabaja de kleuren van de kindertjes van wit via geel en bruin naar een enkele zwart. Ook het knokken was volgens mij gemengd. Ik heb zo’n idee dat niemand dat zag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s