Chinezen in Indonesië na 1950

Generaties lang woonden de Paranakan Chinezen al in Indonesië. Zowel op het sociale vlak als in het zakelijk verkeer was er sprake van een goed onderling contact tussen Peranakan Chinezen en de Indonesische bevolking.

In algemene zin kon men stellen dat daar waar veel Peranakan Chinezen woonden, deze zich hadden aange-past aan de Indonesische omgeving.
Echter, tot een volledige assimilatie is het nooit gekomen. Door verschil in normen en waarden bleef duidelijk een afbakening bestaan tussen de Indonesische bevolking enerzijds en de Chinese populatie anderzijds.

Na de Onafhankelijkheid van Indonesië nam de overheid maatregelen die het handelen van Chinezen beperkte. Het waren discriminerende maatregelen. Een en ander had te maken met de opkomst van een Indonesische ondernemersklasse.
Nadrukkelijker dan voorheen kwam naar voren dat een groot deel van de Islamitische Indonesische samenleving niet genegen was de Chinese populatie te accepteren. Zij waren immers de kapitalistische klasse én geen Moslim.
Van regeringswege werd de economische positie van de Chinezen verzwakt terwijl de Indonesische ondernemers meer faciliteiten kregen. De Chinese bedrijven moesten voortaan een Indonesische directeur in dienst nemen. Ook werden bepaalde licenties, benodigd voor de in- en uitvoer van producten, alleen toegekend aan autochtone ondernemers.
In reactie daarop werd de Badan Permusjawaratan Keturunan Indonesia (BAPERKI) opgericht. Dit orgaan wilde de discriminatie bestrijden en uitvoering geven aan het bij wet vastgelegde gelijkheidsbeginsel.

4 gedachten over “Chinezen in Indonesië na 1950

  1. Ondanks alle overheidsmaatregelen konden Chinezen een fortuin vergaren zoals Sudono Salim oftewel Liem Sioe Liong, een vriend van Suharto, die wel als de rijkste Indonesier werd beschouwd. Hij stond aan het hoofd van de Salim Group.

    • In Soeharto periode zijn er 2 opmerkelijke zaken:
      1. Veel van de roekomstige conglomeraten hebben hun vermogen opgebouwd tijdens de Soeharto regering .
      Zie de lijst van rijke Indonesiers.
      In 1998 heb je ongeveer 200 rijke families van Chinese afkomst.
      2. Aan de andere kant werd veel van de ” discriminerende”maatregelen juist tijdens Soeharto regering ingevoerd .
      Als ik me niet vergist met de hulp of medeweten van de Chinese maatschappelijke groep . Moet nog even nahecken in de literatuur , indien nodig wordt het gecorrigeerd.
      3. De Chinese Indonesiers ( veel zakenmensen/ kleine handelaren) die een dubbele nationaliteit hebben werden door Soekarno regering uitgewezen .
      Dit na een overeenkomst met China( Chou En Lai in 1955).
      Sommige Chinezen hebben zelfs 3 nationaliteiten (Ind-, China en Taiwan)
      .

  2. Zo’n dertig jaar geleden maakte ik in Schotland kennis met een Chinees echtpaar uit Indonesië die daar met hun dochter uit Nederland op vakantie waren. De dochter had nog haar oorspronkelijke Chinese naam. De ouders, eigenaar van een ketjapfabriek, hadden een Indonesische naam aangenomen.

  3. Interessant onderwerp; helet op de snel verschuiving van de
    machtsverhoudingen in Oost-Azië ,Zuid-Oost Azië en de Pacific.
    “Grote gebeurtenissen werpen hun schaduwen vooruit”
    Ook onder vele Westerse ecomische,politieke en militaire analisten wordt de verwachting niet uitgesloten, dat China binnen tien jaar de USa , econoisch en vervogens militair zal voorbij streven.
    Opmerkelijk dat Tjalie Robinson in 1967( TongTong?),reeds e.e.a. hierover heeft geschreven.

    Na 2000 zijn verschillende discriminerende maatregelen
    ingetrokken. Frits Bakker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s