De Mentawai-archipel

Westelijk van Sumatra, ter hoogte van Padang, liggen in de Indische Oceaan de 4 middelgrote eilanden van de Mentawai-archipel. Door de ‘Indonesianisering’, het overheidsbeleid voor de buitengewesten, dreigt de lokale cultuur van de Mentawai-archipel in de verdrukking te komen.

Het grootste eiland is Siberut met een omvang gelijk aan Bali. Zuidelijk volgen Sipura, Noord Pagai en Zuid Pagai, de laatste twee vroeger de Nassau eilanden genoemd.
Het hoofdeiland Siberut bestaat voor 65% uit primair oerwoud. Maar tegenwoordig wordt er stevig aan houtkap gedaan.
Op Siberut woont het grootste deel van de Mentawai-samenleving. Tot voor kort leefde de uit circa 7000 leden tellende Sakuddei-stam vrij geïsoleerd in het binnenland. Zij woonden in kleine groepen van 5-10 gezinnen in gemeenschapshuizen, Uma geheten (Uma staat voor zowel gemeenschapshuis als verwantengroep).
Door het grote isolement waarin zij leefden zijn veel gebruiken en tradities goed bewaard gebleven.
Sago vormt het hoofdvoedsel. Het planten, onderhouden en oogsten in de sagoplantages wordt door mannen gedaan, het bereiden, koken en drogen van pasgeklopte sago is een taak voor de vrouwen. Verder worden bananen, taro (knolgewas) en kokos verbouwd.
Men vist in de riviertjes en jaagt in de bossen op zwijnen, herten en apen. De jungle geeft de Mentawai de garantie om te overleven.
Transportmiddel is de kano of kleine boot, want er zijn nauwelijks aangelegde wegen of paden. Men loopt langs smalle, provisorische paden. Als gevolg hiervan merkte de antropoloog Schefold op, dat de Mentawai nooit geleerd hebben naast elkaar te lopen, zelfs op de brede stranden van Siberut loopt men in een rij achter elkaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s