Een avondje naar de bioscoop

In de jaren 50 werd de filmindustrie bedreigd door de oprukkende televisie. Om hier een halt aan te roepen moesten nieuwe technieken, o.m. Technicolor, dienen om in snel tempo nieuwe films in kleur te maken.

In Indië behoorde een bioscoopje pakken tot de meest gewone zaken. Alle steden gaven genoeg gelegenheid elk genre film te bekijken.
Wat dat betreft konden in de jaren 50 repatrianten in Holland ruimschoots hun hart ophalen. Zaterdagavond was daarvoor het tijdstip om naar keuze een bioscoop te bezoeken. Overdag waren het voornamelijk spijbelende scholieren die zich in de bioscoop verschuilden.
Trekpleisters waren in die jaren o.m. ‘High Noon’ uit 1954 met Gary Cooper, ‘High Society’ uit 1956 met Bing Crosby, ‘Roman Holiday’ uit 1953 met Audrey Hepburn,
‘The bridge on the River Kwai’ uit 1958 met David Niven en verder de spektakelfilms ‘Samson and Delilah’, ‘The Greatest Show on Earth’, ‘The Ten Commandments’ en ‘The Robe’ met Richard Burton en Jean Simmons.
In de jaren 50 kwamen ook de sexbommen als Anita Ekberg, Jane Mansfield en Marilyn Monroe voor het voetlicht. De laatste was te zien in de film ‘The Seven Year Itch’ uit 1955, de scene met de opwaaiende rok.
Maar ook uit Frankrijk won de ‘Nouvelle Vague’ grote terreinwinst. Het was een filmgenre met wat vrijere omgangsvormen. In de eerste reeks films speelde het vleesgeworden symbool van moderne vrouwelijkheid, Brigitte Bardot, de hoofdrol in de films van Roger Vadim.
In 1959 bleek opeens het sterretje Pascal Petit in de film ‘Les Tricheurs’ een geduchte concurrent van “La Bardot” te zijn geworden. Ach, die jaren 50 waren echt niet saai.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s