Bangkinang

Uit de Japanse tijd is het stadje Pakan Baroe in Midden-Sumatra bekend geworden doordat Nederlandse en geallieerde krijgsgevangenen onder erbarmelijke omstandigheden een spoor-weg moesten aanleggen. Minder bekend is dat op 50 km verderop langs dezelfde weg het burgerinterneringskamp ‘Bangkinang’ lag.

Bij het plaatsje Bangkinang langs de weg naar Pakan Baroe lag midden in de rubberbossen het burger-interneringskamp ‘Bangkinang’. In feite waren er twee Japanse kampen, een vrouwen en een mannenkamp. Tussen de kampen bevond zich de begraafplaats Koeboeran. Het vrouwenkamp telde ruim 2.200 vrouwen en kinderen, het mannenkamp 970 mannen en jongens.
“Prang ampir habis (oorlog is bijna voorbij)”, fluisterde een goedwillende Japanse bewaker de vrouwen in de moestuin toe. En dat was ook zo, want op 22 augustus werd hun meegedeeld dat Japan had gecapituleerd. Begin september vonden voedseldroppings plaats en nam de RAPWI de regie over.
Eind september kwam de Indonesische revolutie naderbij en de Japanners moesten de kampen nu beschermen tegen de gewelddadigheden van de Pemoeda’s.
Er vonden evacuaties plaats per vliegtuig via Pakan Baroe naar Medan en Palembang. Maar het overgrote deel van de kampbevolking werd in Engelse legertrucks vervoerd naar Padang, dat op 12 oktober door Engelse troepen werd bezet. In Padang werden mannen, vrouwen en kinderen ondergebracht in het grote gebouw van de Landraad en bewaakt door Gurkhas en Indiase Six. Ze mochten het gebouw niet verlaten vanwege het fanatieke Pemoedaregiem in de stad.
De evacuatie naar veiliger oorden als Medan en Djakarta gebeurde per boot rond 11 november 1945.

20 thoughts on “Bangkinang

  1. Ik heb dit als 7 jarige jongen meegemaakt.
    De herinnering van het vervoer in vrachtwagens naar Padang kan ik me flauw heinneren.
    We zijn toen met moeder en zus en broertje op de boot gezet naa Djakarta ( Batavia toen nog). Ronald Carlo Walraven Borst.

    • Als deze zeer ouwe jongen je wat mag aanraden is wel het boek ”KURA” ,geschreven door LOU LANZING aangaande de ombillinmijnen- Padang -Bangkinang en alles erom heen.
      Byv.transport naar Padang werden Japanse vrachtauto’s ingezet maar nu voorzien van een opstapje-zitbanken-en overkapping [luxe] en geleid door de stevig gebouwde Canadese lieutenantJoan Bamford-Fletcher, een kenau.De brug over de Kampar door banjirs vernield, dus lopend verder plus de kinderen waar jij zeker ook deel van uit maakte.
      Jullie gingen niet direct weg uit Padang .dat gebeurde later toen ’t uit de hand begon te lopen Ik zou zeggen kopen dat boek je Pa komt er invoor
      Groeten, ik heb jullie goed gekend.

      • Weet U nog of er in het vrouwen kamp in Bangkinang nog wat te zien is? Staan de barakken er nog? Ik geloof dat het mannekamp now weer een rubber plantage is.
        Volgend jaar ga ik naar Padang en zou willen zien of het de moeite waard is om naar Bangkinang te gaan.
        Hanny Lester-Rosdorff

      • Bedankt heb het boek besteld met 4 jaar kwam ik zelf uit het kamp bangkinang met 8 jaar naar Holland

    • Kwam toevallig op dit bericht over Bankinang. Met mijn moeder, 2 oma’s, zusjes en broertjes hhebben wij hier ook gezeten. Mijn vroegste herinnering: ik zat op de grond met andere kinderen – ik was zo +/- 4 jr oud – een non hield ons bezig. Plotseling werd ik opgepakt, een japanse soldaat hield me lachend omhoog. Ik gilde het uit, de non kwam er vlug bij en hij haalde toen een photo tevooor schijn en liet zijn familie zien. Blijkbaar wilde hij geen kwaad maar had zelf heimwee, ik deed hem op de éen of andere manier aan zijn dochters denken. Ik weet nog dat hij Oliebol genoemd werd, heb wel de schrik van m’n leven gehad. Wij zijn ook met de trucks naar Padang vervoerd en later met de Sibajak naar Batavia. Wist niet eens dat op dezelfde boot mijn vader zwaar gewond, gemarteld door de Jappen, in het hospitaal lag. We hebben dat pas later geweten!

  2. Afgezien van een paar stenen waterbakken is er niets meer dat van het kamp rest. Een broer van mij (tweede generatie) is er en aantal jaar geleden geweest en trof leegte.

    Maaf touan.

    groet, Luke Dodemont (zoon van A.i. Verlaan)

  3. In mei 2013 ben ik met mijn familie op de plek geweest waar het kamp zich bevond. Ook hebben wij de rubberfabriek bezocht een eindje verder op. Mijn vader en oma zaten in het vrouwenkamp en mijn opa heeft tijdelijk in het mannenkamp gezeten. Er zijn nog wat funderingen te vinden en inderdaad de waterbakken en gronddelen van waar ooit de keukens waren. Tevens is er nu een monument wat helaas niet al te goed onderhouden wordt. Voor foto’s verwijs ik u naar: http://www.flickr.com/photos/dontshakethechimney/

  4. Het Gedenkboek 1942-1945
    Zonsopgang en Ondergang
    in Padang en Bangkinang
    door M.vanHorn-Raalten
    is nmm. nog steeds te verkrijgen.
    siBo

      • Dame Solita
        Als ik er niet al te teveel naast zit is
        Marijke van Raalten ook een buurmeisje
        uit Sawah-Loento, van U geweest.
        siBo

  5. In Bangkinang is er tussen de alang-alang alleen een paar stenen te vinden, en die zijn zelf niet de moeite waard om op je dslr lens te zetten.
    Maar ik heb wel voor hen die daar geweest zijn en niets hebben gevonden een twintigtal tekeningen om te bekijken. De tekeningen zijn door mij ingescanned en met software bijgewerkt.
    Helaas durf ik niet te zeggen “enjoy”, want de herinneringen zijn nu niet bepaald om naar huis te schrijven. Kijk: http://www.myindoworld.com/japans-concentratie-vrouwenkamp-bangkinang/

  6. Ik vergat nog te vermelden dat u op een tekening kan klikken, waardoor u een vergroot beeld krijgt op zwart achtergrond en links en rechts is er een pijl en die brengen u naar de volgende tekeningen/foto. Door met de computer muis over een tekening te bewegen, leest u wat het uitbeeld.

  7. Mijn Moeder, Magda Mulder zat met haar moeder en 2 broertjes en zusje tot het eind van de oorlog in Bangkinang. Ze had vroeger toch regelmatig kontakt met Indische mensen uit het kamp, U weet wel gemeenschappelijke Geschiedenis schept een band, alhoewel er weinig over gepraat werd. Met Mevr. Loes van der Pol van hetzelfde bouwjaar (1929) en ook uit Rijswijk heeft ze nog steeds contact.
    Dhr Keller, dat boek lijkt me wel interessant, gewoon als herinnering.

    • Dag Peter,
      Naar aanleiding van je bovenstaande familie het volgende. Ik sprak net mijn nicht Meity (Gerdy) met meisjes naam Uyleman Antonys, die met Daan Ungerer van Padang is getrouwd. Zij wonen een half uur rijden van mij vandaan. Meity kent beide families van het kamp.
      Meity en Daan gaan 28 Mei a.s. naar Nederland voor ongeveer 3 weken en hopen ergens in de omgeving van den Haag te kunnen bivakkeren. Meity en ik zijn beiden in Sawahlunto geboren en hebben de hele periode in Bangkinang vrouwen kamp doorgebracht. Meity en Daan zijn beiden van 1928 en 87 jaar oud. In juni a.s. willen ze op een weekend (waarschijnlijk de eerste zaterdag of de tweede zaterdag) een kumpulan houden om alle bekenden, vrienden en families tegelijk te ontmoeten. Dit doen is voor hun gemakkelijker dan een ieder apart te bezoeken vanwege hun leeftijd. Jongere broer van Daan verzorgd het eten. En hierbij zijn je moeder en Loes van der Pol ook uitgenodigd.
      Ik maak een lijst van namen, met adressen, telefoonnummers en emails voor hun. Dus als je geïnteresseerd bent, please stuur mij boven vermelde gegevens per email naar Ron@MyIndoWorld.com

      • Geachte R. Geenen.

        Ik zal het bericht doorsturen aan mijn moeder.
        Mijn moeder heeft geen Email en ook geen mobiel,hoe gelukkig is zij. ik zal de informatie aan haar doorsturen.

        vandenbroek@libero.it

  8. Ik was van 1941 dus volledig het kamp meegemaakt daarna was ik 8 jaar en toen gingen we met de oranje ms naar Holland denk er nog vaak aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s